چرا برخی خانواده ها دیگر به مدرسه اعتماد ندارند؟
مدیریت آموزش: یک جامعه شناس اعتقاد دارد گسترش آموزش خانگی در ایران حاصل شکاف میان خانواده و نظام آموزشی، نگرانی های امنیتی و نارضایتی از کارکرد مدارس در پرورش مهارت های مورد نیاز زندگی امروز است.
به گزارش مدیریت آموزش به نقل از خبر آنلاین؛ رشد تدریجی آموزش خانگی یا «هوم اسکول» در ایران را نمی توان صرفا یک انتخاب آموزشی دانست. مهرداد ناظری، جامعه شناس، باور دارد گرایش برخی خانواده ها به این شیوه، بیشتر از هر چیز ریشه در تغییر رابطه خانواده با نظام آموزشی، نگرانی های اجتماعی و نگاه انتقادی به کارکرد مدرسه دارد. از نگاه او، افزایش استقبال از آموزش خانگی نشانه بروز شکاف هایی است که در سالهای اخیر میان خانواده ها و آموزش رسمی شکل گرفته است.
ناظری ضمن اشاره به تجربه کشورهای دیگر می گوید آموزش خانگی در آمریکا بر پایه اصول لیبرالی و آزادی انتخاب خانواده ها شکل گرفته است. در خیلی از ایالت های این کشور، دولت حق والدین برای انتخاب شیوه آموزش فرزندان را به رسمیت شناخته، هرچند میزان نظارت بر این فرایند در ایالت های مختلف متفاوت می باشد. او همین طور باور دارد تنوع فرهنگی و مذهبی جامعه آمریکا یکی از فاکتورهای مهم گسترش هوم اسکول بوده است؛ بگونه ای که برخی خانواده های مذهبی به علت آن چه غلبه ارزش های سکولار در مدارس می دانند، ترجیح داده اند آموزش فرزندان خویش را در خانه دنبال کنند.
این جامعه شناس تاکید می کند که بخشی از همین الگو حالا در ایران هم قابل مشاهده می باشد، اما با علل و زمینه های بومی. به قول او، اولین عامل، شکاف میان نهاد خانواده و نظام آموزش وپرورش است. در بعضی خانواده ها، بخصوص در طبقات متوسط و متوسط رو به بالا، نگرش ها و ارزش هایی وجود دارد که با محتوای آموزشی مدارس هماهنگی ندارد. این اختلاف بیشتر از همه در موضوعات دینی، اعتقادی و تربیتی خویش را نشان میدهد.
ناظری می گوید بخشی از والدین اعتقاد دارند آن چه در مدارس آموزش داده می شود با باورها و سبک زندگی آنها سازگار نیست و نمی خواهند فرزندانشان تحت تاثیر برخی آموزه های ایدئولوژیک قرار بگیرند. به همین دلیل، ترجیح می دهند آموزش را به محیط خانه منتقل کرده و با بهره گیری از معلمان خصوصی، آموزش های آنلاین و منابع آموزشی دیگر، نیازهای فرزندان خویش را تأمین کنند. از نگاه این خانواده ها، مدرسه دیگر تنها مرجع آموزش نیست و فناوری و منابع متنوع آموزشی امکان یادگیری خارج از کلاس درس را هم فراهم نموده است.
به اعتقاد این جامعه شناس، مساله امنیت دومین عامل مؤثر در گرایش به آموزش خانگی است. او توضیح می دهد که در سالهای اخیر، نگرانی بخشی از خانواده ها نسبت به امنیت فرزندان بالا رفته است؛ نگرانی ای که تنها به امنیت فیزیکی محدود نمی شود و ابعاد فرهنگی، اجتماعی، ارتباطی و فکری را هم در بر می گیرد. این خانواده ها تصور می کنند با انتقال آموزش به خانه می توانند کنترل بیشتری بر محیط رشد، تربیت و ارتباطات فرزند خود داشته باشند و از صدمه های احتمالی دور بمانند.
ناظری با این حال باور دارد مهم ترین دلیل گسترش هوم اسکول، نگاه انتقادی به عملکرد نظام آموزشی است. به قول او، خیلی از طرفداران آموزش خانگی اعتقاد دارند که مدرسه در شکل کنونی، مهارت های مورد نیاز زندگی امروز را به قدر لازم آموزش نمی دهد. از نظر آنها، نظام آموزشی بیش از حد بر برنامه های رسمی و محفوظات درسی تکیه دارد و کمتر به پرورش خلاقیت، تفکر انتقادی، کشف استعدادها و توانایی های فردی دانش آموزان توجه می کند.
او نتیجه می گیرد که افزایش گرایش به آموزش خانگی تنها یک تغییر در شیوه تحصیل نیست، بلکه نشانه تغییر انتظارات خانواده ها از نظام آموزشی است. خانواده هایی که به هوم اسکول روی می آورند، بدنبال الگویی هستند که در آن آموزش بیشتر از گذشته با نیازها، علایق و خصوصیت های فردی کودک هماهنگ باشد؛ موضوعی که می تواند زنگ هشداری برای بازبینی در کارکرد آموزش رسمی باشد.
متن کامل گزارش را اینجا بخوانید.
منبع: مدیریت آموزش
این مطلب مدیریت آموزش برایتان مفید بود؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب