استعفای معلم ها ترند فضای مجازی شد هزینه ها 70 میلیون، درآمد 25 میلیون
مدیریت آموزش: به قول یک کارشناس آموزش در گفتگو با خبرآنلاین حقوق ۲۵ میلیونی در مقابل هزینه ۶۰ تا ۷۵ میلیونی زندگی، فشار معیشتی و کاهش انگیزه یکی از عوامل استعفای معلمان و خروج نیروهای کیفی از آموزش و پرورش است. (عکس توسط هوش مصنوعی طراحی شده است.)
مظاهر گودرزی: استعفا از محل کار تبدیل به ترند فضای مجازی شده، اینروزها ویدیوهایی در اینستاگرام دست به دست می چرخد که نشان میدهد افراد از گروههای شغلی متفاوت محل کارشان را ترک می کنند، درآمد کم، ساعت کاری زیاد یا دور بودن از ایده آل شغلی، همگی مواردی هستند که توسط این افراد مطرح می شود، در بین این ویدئوها استعفای معلمان جزو پر تکرارها بوده است، یک کارشناس آموزش دراین باره به خبرآنلاین می گوید: «این تعداد از استعفاها مانند نوک کوه یخ می ماند که از آب بیرون زده، یعنی فقط قسمتی از معلمان در آموزش و پرورش هستند که دست به این کار زده اند درحالی که تعداد بیشتری از جامعه معلم ها با مشکلات درامدی و معیشتی مواجهند.»
مهم ترین بخش ها:
میانگین دریافتی معلمان به ۲۵ میلیون تومان رسیده اما هزینه های زندگی در یک شهر متوسط دست کم ۶۰ تا ۷۵ میلیون تومان برآورد می شود. دغدغه های معیشتی، کیفیت آموزش را در کلاس های درس بشدت کاهش داده است. آموزش و پرورش درحال از دست دادن نیروهای کیفی خود است. تورم سبد معیشتی فرهنگیان را چنان کوچک کرده که خیلی از آنها برای پیشگیری از فروپاشی خانواده ناگزیر به داشتن شغل دوم هستند.
حقوق ۲۵ میلیونی معلمان در مقابل هزینه ۶۰ تا ۷۵ میلیونی زندگی محمدرضا نیک نژاد، کارشناس حوزه آموزش، در گفتگو با خبرآنلاین به واکاوی علل استعفای اخیرِ برخی از معلمان پرداخت. او با اشاره به ویدیو های پخش شده در فضای مجازی، بیان کرد که این کنش ها تنها «نوک کوه یخ» هستند و مبین بحرانی عمیق تر در بدنه آموزش و پرورش کشورند.
نیک نژاد اظهار داشت: «بسیاری از معلمان که در وضعیت مشابهی قرار دارند، یا از نتایج احتمالیِ علنی کردن استعفای خود هراسانند و یا اصلاً در فضای مجازی حضور ندارند که آنرا منعکس کنند. بدین سبب آن چه امروز در رسانه های اجتماعی دیده می شود، تنها بخش کوچکی از حقیقت تلخِ حاکم بر این نهاد آموزشی است.»
وی افزود که دغدغه معیشتی فرهنگیان، داستانی قدیمی است که در سالیان اخیر بشکل بی سابقه ای تشدید شده است. این کارشناس آموزش با اشاره به شکاف عمیق بین درآمد و هزینه های زندگی، گفت: «زمانی دغدغه معلمان کم بودن حقوق بود، اما امروز این وضعیت به مرحله ای بحرانی رسیده است. در صورتیکه هزینه های زندگی در یک شهر متوسط دست کم ۶۰ تا ۷۵ میلیون تومان برآورد می شود، میانگین دریافتی معلمان با سابقه حدود ۱۵ سال، به ۲۵ میلیون تومان رسیده است؛ رقمی که عملا ناتوان از چرخاندن چرخ یک زندگی حداقلی است.»
معلمان زیر فشار اقتصادی؛ کاهش انگیزه و کیفیت آموزش در کلاس ها
نیک نژاد خاطرنشان کرد که تورم و فشارهای اقتصادی، سبد معیشتی فرهنگیان را چنان کوچک کرده است که خیلی از آنها برای پیشگیری از فروپاشی خانواده، ناگزیر به داشتن شغل دوم هستند. وی در ادامه اظهار داشت: «معلمی که خود تحت فشارهای خردکننده اقتصادی می باشد و نگران تأمین هزینه های اولیه زندگی است، با چه روحیه ای می تواند به دانش آموزان آموزش دهد؟ وقتی منزلت و جایگاه معلم از نظر اقتصادی تنزل می یابد، امکانِ امیدبخشی به آینده برای دانش آموزان هم از بین می رود.»
این کارشناس آموزش تاکید کرد که در گذشته معلمان نه فقط آموزگار دروس، بلکه الگوی اخلاقی و حامی دانش آموزان بودند، اما امروز وضعیت چنان اسفناک است که خودِ معلم نیازمند حمایت است. وی ادامه داد: «این دغدغه های معیشتی، کیفیت آموزش را در کلاس های درس بشدت کاهش داده و سبب شده است خیلی از معلمان با بی انگیزگی و ناامیدی سر کلاس حاضر شوند، معلم ناراض هم از کسی تعریف نمی کند.»
معلمی که خود تحت فشارهای خردکننده اقتصادی می باشد و نگران تأمین هزینه های اولیه زندگی است، با چه روحیه ای می تواند به دانش آموزان آموزش دهد؟
نیک نژاد در قسمت دیگری از تحلیل خود، به رویکرد کارکنان در سازمان های ناکارآمد اشاره نمود و آنها را به سه دسته تقسیم کرد. وی گفت: «دسته اول کسانی هستند که با سیستم کنار آمده و فارغ از ناکارآمدیِ آن، به کار خود ادامه می دهند و تنها حضور فیزیکی دارند. دسته دوم کسانی هستند که تحت فشارهای مادی و معنوی، خروج را انتخاب نموده و از سازمان می روند؛ برای این گروه آینده سازمان اهمیتی ندارد.»
او در ادامه اضافه کرد: «اما دسته سوم، معلمانِ منتقدی هستند که آینده و کیفیت کارکردِ سیستم برایشان اهمیت دارد. این ها کسانی اند که می مانند، اعتراض می کنند و می کوشند دیدگاه های اصلاحی خویش را به گوش مدیران برسانند.»
اخطار در رابطه با خروج نیروهای کیفی از آموزش و پرورش
این کارشناس آموزش خاطرنشان کرد که دولت ها باید معلمانِ دسته سوم را بعنوان سرمایه های خود بدانند. وی اظهار داشت: «دولت ها به جای تنبیه یا اخراج این نیروها، باید فضا را برای نقدِ آنها باز کنند و از دیدگاه هایشان برای اصلاح امور بهره بگیرند. اما متاسفانه شاهدیم که با این معلمان برخورد می شود.»
نیک نژاد در پایان، استعفایِ توأم با ناراحتیِ معلمان را نوعی اعتراض به وضع موجود دانست. او اخطار داد: «این روند، نشان دهنده یک بحرانِ جدی در کشور است. سیستم درحال از دست دادن نیروهای کیفی و علاقه مند خود است؛ نیروهایی که تا آخرین لحظه به امیدِ تغییر مانده بودند، اما حالا ناامیدانه ساختار را ترک می کنند. این خروجِ نیروهای کیفی، بسیار هولناک و تأسف آور است و اگر تدبیری اندیشیده نشود، عواقب جبران ناپذیری برای آینده آموزش کشور خواهد داشت.»
منبع: مدیریت آموزش
این مطلب مدیریت آموزش برایتان مفید بود؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب