رزیدنتی یا شیفت بی پایان؟
به گزارش مدیریت آموزش، یک رزیدنت به خبرآنلاین می گوید: «حداقل ساعت کار یک دستیار تخصصی در هفته حدود 100 ساعت است. رزیدنت ها بطور متوسط ماهانه 12 کشیک دارند و هر کشیک امکان دارد بیشتر از 35 ساعت ادامه پیدا کند؛ یعنی از بامداد یکروز تا عصر روز بعد.»
الهه جعفرزاده: سال هاست رزیدنتی پزشکی بعنوان یکی از دشوارترین دوره های آموزشی شناخته می شود، اما روایتهای دستیاران تخصصی نشان داده است آن چه در عمل جریان دارد، گاه از یک دوره آموزشی فراتر رفته و به سبک زندگی تمام وقت تبدیل گشته است.
دکتر حسن علیمرادی، رزیدنت سال اول بیهوشی، در گفتگو با خبرآنلاین تصویری از روزمرگی رزیدنت ها ارایه می کند که محور آن نه آموزش، بلکه ساعتهای طولانی کار است.
او می گوید: «حداقل ساعت کار یک دستیار تخصصی در هفته حدود ۱۰۰ ساعت است.» به قول او، رزیدنت ها بطور متوسط ماهانه ۱۲ کشیک دارند و هر کشیک امکان دارد بالاتر از ۳۵ ساعت ادامه پیدا کند؛ یعنی از بامداد یکروز تا عصر روز بعد.
در چنین شرایطی، استراحت نیز به کالایی کمیاب تبدیل می شود. علیمرادی توضیح می دهد: «اگر اوضاع خوب باشد شاید دو یا سه ساعت بتوانیم استراحت نماییم، اما خیلی وقت ها همین مقدار هم نصیبمان نمی شود.»
متن کامل این گزارش را با عنوان «رزیدنتی؛ میان آموزش، فرسودگی و دغدغه معاش/ ۲۶ میلیون تومان حقوق در ازای ۴۰۰ ساعت کار در ماه؟/ «از ۴۰ پزشک عمومی، فقط ۳ نفر رزیدنت شدند»» در خبرآنلاین بخوانید.
نتیجه این وضعیت، محدود شدن زندگی به چرخه ای از کار و خواب است. او می گوید بخش عمده روزهای غیرکشیک صرف جبران کم خوابی و انجام کارهای ضروری زندگی می شود و در عمل مجالی برای تفریح، ورزش یا رسیدگی به امور شخصی باقی نمی ماند.
این روایت، تصویری از چالشی فراتر از خستگی روزمره ارایه می دهد؛ چالشی که به قول رزیدنت ها می تواند بر کیفیت آموزش، سلامت جسمی و روانی پزشکان جوان و حتی کیفیت ارایه خدمات درمانی اثر بگذارد. براستی، مسئله اصلی تنها تعداد ساعات کار نیست؛ بلکه تداوم این حجم از کار در ماه ها و سالهای متوالی است که خیلی از دستیاران تخصصی از آن بعنوان یکی از سخت ترین بخش های مسیر پزشک شدن یاد می کنند.
این مطلب مدیریت آموزش برایتان مفید بود؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب