انتقاد از برگزاری آزمون حضوری دانش آموزان:
چرا به بچه ها استرس می دهید؟ آنها مجازی درس خوانده اند ازاین رو باید مجازی امتحان بدهند!
به گزارش مدیریت آموزش، سال تحصیلی جاری برای دانش آموزان و خانواده های ایرانی بیشتر از آن که بوی آرامش و آموزش بدهد با اضطراب سردرگمی و تصمیم های متناقض همراه شد. از تعطیلی های پی در پی مدارس به سبب برودت هوا و مدیریت مصرف انرژی گرفته تا اختلال های مکرر در شبکه آموزشی شاد همه و همه شرایطی را رقم زد که عملاً آموزش حضوری و منظم را از میلیونها دانش آموز سلب کرد.
به گزارش مدیریت آموزش به نقل از خبر آنلاین روزنامه اعتماد نوشت: هنوز خانواده ها از مشکلات آموزش مجازی در زمستان گذشته عبور نکرده بودند که بعد از جنگ تحمیلی امریکا و رژیم جعلی اسراییل در اسفندماه ۱۴۰۴ بار دیگر مدارس به تعطیلی کشیده شدند و آموزش دانش آموزان در بستر شاد ادامه یافت؛ بستری که از همان شروع نیز با مشکلات فنی قطعی های گوناگون و ناتوانی خیلی از دانش آموزان در دسترسی مناسب همراه بود.
حال اما در روزهایی که دانش آموزان باید با آرامش برای امتحانات پایان سال آماده شوند تصمیم تازه وزارت آموزش و پرورش نگرانی جدیدی را به خانواده ها تحمیل کرده است. وزارتخانه اعلام نموده هر استان متناسب با شرایط خود درباره ی نحوه برگزاری امتحانات نوبت دوم تصمیم بگیرد؛ تصمیمی که نتیجه آن ایجاد نوعی چندگانگی و بی ثباتی در نظام آموزشی کشور شده است.
در تعدادی استان ها امتحانات متوسطه اول و دوم بصورت حضوری اعلام شده آن هم برای دانش آموزانی که بخش قابل توجهی از آموزش خودرا بصورت مجازی و در شرایطی پر از اختلال و بی نظمی پشت سر گذاشته اند.
پرسش اصلی اینجاست چطور می توان از دانش آموزی که ماه ها آموزش ناقص مجازی و پرمشکل دیده انتظار داشت در آزمونی حضوری و با استاندارد کامل شرکت نماید. آیا این شیوه مصداق عدالت آموزشی است؟! آیا مسئولان آموزشی کشور لحظه ای خودرا جای دانش آموزی گذاشته اند که باید در بین اضطراب ناشی از جنگ، تعطیلی مدارس، ضعف آموزش مجازی و نگرانی های روحی خانواده برای امتحانات حضوری آماده شود؟! واقعیت این است که دانش آموز امروز تنها با دغدغه درس و امتحان مواجه نیست.
وی در ماه های اخیر ناامنی روانی، بی ثباتی برنامه های آموزشی و فشار ناشی از تصمیمات ناگهانی را تجربه کرده است. خانواده ها نیز بجای آنکه در ایام پایانی سال تحصیلی همراه فرزندان خود آرامش داشته باشند هر روز نگران بخشنامه ای تازه و تصمیمی متفاوت هستند. یک روز خبر از آموزش مجازی می رسد و روز دیگر از برگزاری حضوری امتحانات بدون آنکه توضیح شفافی درباره ی معیار این تصمیمات ارایه شود.
این وضعیت نشان داده است که بازهم در مدیریت آموزشی کشور نگاه آزمون محور بر آموزش محور غلبه دارد. گویی تنها مساله مهم برگزاری امتحان است نه کیفیت یادگیری دانش آموز. در صورتیکه اصل اساسی در نظام آموزشی باید فراهم کردن فرصت برابر برای یادگیری باشد نه فقط سنجش دانش آموز در شرایطی نابرابر.
وقتی دانش آموزی به علت ضعف اینترنت، اختلال سامانه شاد یا تعطیلی های مکرر، امکان یادگیری کامل نداشته چطور می توان او را با همان معیار دانش آموزی سنجید که دسترسی بهتر و شرایط آرام تری داشته است.
نکته مهم تر آثار روانی چنین تصمیماتی بر نسل نوجوان و جوان کشور است. اضطراب امتحان به تنهایی یکی از مهم ترین چالش های روحی دانش آموزان بحساب می آید. حال تصور کنید این اضطراب با نگرانی ناشی از بی ثباتی آموزشی و ترس از آینده همراه شود. نتیجه چنین شرایطی چیزی جز فرسودگی ذهنی، کاهش انگیزه تحصیل و بی اعتمادی دانش آموزان و خانواده ها به نظام آموزشی نخواهد بود.
از طرف دیگر واگذاری تصمیم گیری به استان ها بااینکه در ظاهر نوعی اختیار محلی به نظر می آید اما در عمل موجب ایجاد احساس تبعیض میان دانش آموزان شده است. چرا باید دانش آموز یک استان امتحان غیرحضوری بدهد و دانش آموز استانی دیگر با همان شرایط آموزشی وادار به حضور در جلسه امتحان شود. این تفاوت ها نه تنها عدالت آموزشی را زیر سوال می برد بلکه سبب افزایش نگرانی خانواده ها درباره ی آینده تحصیلی فرزندان شان می شود.
امروز بالاتر از هر زمان دیگری نظام آموزشی کشور نیازمند تصمیماتی مبتنی بر واقعیت های میدانی و شرایط روحی دانش آموزان است. مسئولان باید قبول کنند که آموزش در ماه های گذشته آموزش عادی و استاندارد نبوده است. ازاین رو نمی توان با همان قواعد و انتظارات گذشته دانش آموزان را مورد ارزیابی قرار داد. اگر هدف آموزش و پرورش تربیت نسلی توانمند و باانگیزه است قدم نخست درک شرایط این نسل و کاهش فشارهای غیرضروری بر آنان است.
بدون شک خانواده ها انتظار ندارند کیفیت آموزشی قربانی شرایط بحرانی شود اما انتظار دارند میان نوع آموزش و شیوه ارزیابی تناسب وجود داشته باشد. دانش آموزی که آموزش مجازی و پرنقص دیده نباید قربانی تصمیم های شتابزده و ناهماهنگ شود. امروز بالاتر از هر چیز دانش آموزان به آرامش، حمایت روانی و تصمیمات منطقی نیاز دارند نه بخشنامه هایی که هر روز بر استرس آنان اضافه می کند. شاید زمان آن رسیده باشد که مسئولان آموزشی کشور قبل از هر تصمیم تازه این پرسش ساده را از خود بپرسند آیا اگر فرزند خودمان در چنین شرایطی درس می خواند باز هم همین تصمیم را می گرفتیم.
منبع: مدیریت آموزش
این مطلب مدیریت آموزش برایتان مفید بود؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب